Artiest Vande Week

Ub40

 

 


De naam UB40 is ontleend aan een voormalig formulier van de Britse sociale dienst om een werkloosheidsuitkering (UB = Unemployment Benefit) aan te vragen. De band heeft een sterk multicultureel karakter, zowel muzikaal als qua afkomst;
de leden hebben hun wortels liggen in Engeland, Schotland, Ierland, Jamaica en Jemen.
1978-1979
UB40 wordt op 1 januari 1978 opgericht door een stel werkloze vrienden die behalve hun jeugd ook een voorliefde voor reggae delen. Ali Campbell kreeg in een café ruzie met iemand die zijn favoriete muziek afkraakte en tijdens de ontstane vechtpartij verloor hij bijna z'n linkeroog. De schadevergoeding, 4000 pond, die hij kreeg wordt gebruikt om de instrumenten van te kopen. Nog voordat ze die überhaupt onder de knie hebben zijn Ali en Brian al bezig om overal posters op te hangen.

Op 9 februari 1979 hebben de Joebies hun eerste optreden op een verjaardagsfeest in een lokale kroeg (de Hare & Hounds). Astro maakt dan nog geen deel uit van de band; hij is slechts degene die de band aankondigt en af en toe meetoast. Het publiek is hier zo van onder de indruk dat Astro in 1980 vaste plek krijgt als trompettist/zanger. Dergelijke scenario's spelen zich destijds ook af bij Madness en The Specials.

UB40 staat regelmatig in het voorprogramma van stad/streekgenoten The Beat en The Selecter, waardoor de pers automatisch aanneemt dat dit de volgende band gaat worden op het 2 Tone-label van Specials-brein Jerry Dammers. UB40 wil echter niets te maken hebben met de skagolf ("Pure nostalgie") en tekent een contract bij Graduate alvorens een eigen label (DEP International) te starten.egin 1980 verschijnt hun debuutsingle King/Food For Thought. UB40 gaat op tournee met The Pretenders.

Op hun debuutalbum Signing Off (1980) snijdt UB40 onderwerpen aan als racisme en werkloosheid, maar is er ook ruimte voor instrumentale nummers en ze coveren I Think It's Going To Rain Today van Randy Newman. Als bijsluiter is er een 12 inch bestaande uit Madame Medusa (een aanklacht tegen Thatcher), Strange Fruit en Reefer Madness. Deze nummers zullen in 1981 samen met onder andere King/Food For Thought en The Earth Dies Screaming worden gebundeld op The UB 40 File.

Van hun tweede album Present Arms (1981) is een dubversie gemaakt. Het titelnummer en de single One In Ten zijn samen met Food For Thought vaste waarden in de set. Als The Pretenders voor Pinkpop afzeggen komt UB40 te midden van een tournee in het Verenigd Koninkrijk even overvliegen. Aan het eind van de dag (8 juni 1981) jammen ze met Ian Dury & The Blockheads en het bevriende Madness.

In 1982, het jaar waarin UB 44 verschijnt, toert de band door Afrika. In oktober is Nederland aan de beurt en neemt het programma Countdown een concert op dat begin 1983 wordt uitgezonden. Food For Thought haalt dan in een live-uitvoering de Nederlandse Top 40 en de Nationale Hitparade.

1983-1988
Met het coversalbum Labour Of Love beleeft UB40 de grote doorbraak. De eerste single Red Red Wine (geschreven door Neil Diamond) wordt in september 1983 een nummer 1-hit en laat daarbij in eigen land Madness achter zich. De overige singles op dit album zijn Please Don't Make Me Cry, Many Rivers To Cross en Cherry Oh Baby. Tijdens de Nederlandse tournee van april 1984 krijgt de band goud voor Labour Of Love.

Geffery Morgan Loves White Girls (1984) staat weer vol eigen werk; het anti-Thatchernummer If It Happens Again wordt in september Alarmschijf. Te midden van de Britse kersttournee verleent Ali Campbell zijn medewerking aan de benefietsingle Starvation, waarop ook (ex-)leden van Madness, The Specials en The Beat te horen zijn. Omdat Starvation het succes van Band Aid niet evenaart doneert UB40 als pleister op de wonde de opbrengsten van de Afrikaanse tournee.

In 1985 staat de band op Live Aid en zingt samen met Chrissie Hynde de Sonny & Cher-cover I Got You Babe naar de eerste plaats. Het album Baggariddim levert de hit Don't Break My Heart op.

De anti-apartheidssingle Sing Our Own Song wordt in de zomer van 1986 een nummer 1-hit. Later dat jaar verschijnt het album Rat in mi Kitchen (waarvan het door Astro gezongen titelnummer eveneens z'n weg naar de hitlijsten weet te vinden) en gaat UB40 naar Rusland om er een concert te filmen.

Geen nieuwe plaat in 1987, wel een Best Of en de Jackson Five-cover Maybe Tomorrow . In 1988 scoort UB40 met samenwerkingsverbanden; Reckless met Afrika Bambaataa en de Dusty Springfield-cover Breakfast In Bed met, wederom, Chrissie Hynde. De promotie van het titelloze album wordt zonder Earl Falconer gedaan; hij is veroordeeld tot een gevangenisstraf wegens het veroorzaken van een aanrijding waarbij z'n broer Pablo het leven verloor.lees meer op https://nl.wikipedia.org/wiki/UB40